Bodrum rüyalarımın başkenti
Bodrum‘da bir güneşin doğuşunu birde batışını hatırlardım. Akşam olur iş yerinde rengarenk ışıklar altında, kulak zarımın son haddine dayandığı bir müzik sesiyle olurdu sabah. Sabah bir başka olur Bodrum‘da.
Sabah olur güneş doğuşunu seyrede seyrede otele gelirdim. Başıma yastığa koymamla uyumam bir olurdu ve hala geceden kalan müzik sesi kulaklarımda inlerdi uyurken bile. Bodrum, kimleri şair yapmadı ki, bir çok sanatçıyla tanıştım hepside Bodrum‘a ilham almaya gelirdi. Kimisi otel odasından denizi seyreder alır ilhamını kimisi de sahilde güneş batarken kimisi gece eğlence ortamın bir aşk yaşar o aşktan alır ilhamını.
Kimisi alır gitarını sahilde eder sabahı kimisi de gelir bizlen eğlenerek eder sabahı, hani arada Bodrum‘da sevgilisinin gözünün içine bakarak sabahı edende yok değil.
Bodrum, kimin rüyalarının başkenti değilki.